Kunstenaar Sara Rajaei nam deel aan de eerste Vrijplaats die FilmForward organiseerde in 2020 met als thema De Nieuwe Wildernis. In dit interview vertelt Sara over haar ervaringen tijdens de Vrijplaats en hoe het traject haar heeft geholpen in haar professionalisering als maker.
“Het was een hele aparte situatie voor 2020: ik zat plots met een groep mensen in één ruimte, wel met mondkapjes en anderhalve meter afstand, maar toch samen,” vertelt Sara Rajaei. De deelnemers van de eerste Vrijplaats van FilmForward startten tijdens de coronapandemie, waardoor het programma in aangepaste vorm door moest gaan. Sara: “Ik vond het een hele eenzame tijd, vervreemdend ook, omdat we plots nauwelijks naar elkaar toe konden en zo bewust waren van onze gezondheid.
De Vrijplaats was een welkome verandering: het was een warme ruimte, een safe space, niet alleen op artistiek vlak maar ook emotioneel. We vormden met de groep deelnemers, de coördinatoren en FilmForward medewerkers echt een kleine familie. Buiten was de werkelijkheid gaande, maar binnen konden we even ontsnappen met z’n allen, aan een grote tafel waar temidden een soort ‘bos’ gaande was.” De inrichting was ontworpen en gemaakt door Production Designer Arne Leddy, ook een oud-Vrijplaatser uit 2024-2025.
RESIDENTIE TIJDENS PANDEMIE
De lichting bestond uit een hele diverse groep professionals, niet alleen uit de filmsector maar ook uit het theater en de danswereld. “Creativiteit heerste enorm in de groep, het was onmogelijk om je niet geïnspireerd te voelen.” Naast begeleiding van professionals gaven de Vrijplaatsers ook veel feedback aan elkaar. “Dat was werkelijk wonderlijk, om maandenlang zo veel feedback te ontvangen van elkaar. Ik heb dat sindsdien niet meer meegemaakt. Als kunstenaar kun je soms echt geïsoleerd werken: je vraagt weleens hulp of advies aan je kunstenaar vrienden, maar het komt zelden voor dat je met mensen uit andere disciplines aan tafel gaat om op zo’n zorgzame manier naar elkaars werk en proces te kijken.”
FEEDBACK
Tijdens het traject presenteerden de Vrijplaatsers hun werk aan elkaar, om te tonen in welke fase van hun project ze zaten en hoe de ontwikkeling verliep. “Een presentatie kon heel gedetailleerd zijn, als een maker precies een bepaald stappenplan wilde nalopen. Dat maakte dat ik zelf ook beter ging nadenken over mijn eigen proces: wat is precies mijn vraag aan de groep? Waar voel ik zelf een blokkade op mijn pad? Deze vorm van feedback geven brak mijn idee volledig open: plots was er zoveel meer mogelijk dan ik dacht. We waren een soort gecombineerd brein van tien mensen, die allemaal zo graag van elkaar wilden leren, en ik mis dat soms enorm.”
OORSPRONKELIJK IDEE
Sara meldde zich aan voor de Vrijplaats vanuit het idee om een speelfilm te ontwikkelen. Tijdens de Vrijplaats kwamen er verschillende vragen aan bod waar ze tegenaan liep: de taal van de film, de visuele aanpak, de specifieke inhoud: “De invloed van de Vrijplaats op de eerste stappen richting de ontwikkeling van deze film is enorm groot. Al die gesprekken, die discussies, de feedback, dat leidde uiteindelijk tot beslissingen die ik anders misschien niet zo snel, of nooit had kunnen maken.”
VRIJPLAATS ALS COMMUNITY
Sara vat de Vrijplaats samen in vier punten: feedback, socializen, discussie voeren en vragen, héél veel vragen. Na afloop van de Vrijplaats bleven de Vrijplaatsers met elkaar in contact via appgroepen: “Het voelde als een soort community, je bent maandenlang ook zoveel persoonlijke gesprekken aan het voeren, dat het haast niet anders kan. En je bent je ook bewust van hoe bijzonder het is om in zo’n diverse groep te zijn, met zoveel disciplines waar je niet altijd mee in aanmerking komt.
“De Vrijplaats was voor mij uitzonderlijk, zoiets vind je niet zo snel in de sector. Dat ik mijn creatieve process zo heb mogen delen, zeker in een tijd waarin je niet zo makkelijk iets met elkaar kon delen, is iets wat ik nooit zal vergeten.”